Ο ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ ΩΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

(άρθρο του Προέδρου του ΔΣ της ΕΑΠΣ Γ. Σταμούλη στην Πυροσβεστική Επιθεώρηση Μάιος-Ιούνιος 2015 τ.171)

Μια από τις πρώτες ανάγκες του ανθρώπου ήταν η φωτιά. Η χρησιμοποίηση της φλόγας αρχικώς και η γνώση της παραγωγής και της διατήρησης και μεταφοράς της στη συνέχεια, αποτέλεσε την κορυφαία ανακάλυψη που συνέβαλε τα μέγιστα στην εξέλιξη του παγκόσμιου ανθρώπινου πολιτισμού.

Η μεγάλη σημασία του πυρός, ως θερμαντικό και φωτιστικό μέσο, αλλά το κυριότερο ενεργειακή δύναμη, του απέδωσε θεϊκή υπόσταση. Οι Αρχαίοι Έλληνες το λάτρευαν και διατηρούσαν το «άσβεστο πυρ» στους ναούς τους. Το ίδιο και οι Ρωμαίοι, όπου οι «Εστιάδες Παρθένες» διατηρούσαν το «άσβεστο πυρ» στο ναό της Εστίας.

Θεοί της φωτιάς, κατά τους Αρχαίους Έλληνες. λατρεύονταν ο Ζεύς, ο Ήφαιστος, ενώ ο Προμηθέας, ο γιός του Τιτάνα Ιαπετού, θεωρείτο ο κατεξοχήν προστάτης της φωτιάς και της ανθρωπότητας, καθότι χάρη της ευσπλαχνίας του έκλεψε τη φωτιά από τον Δία και το χάρισε στους ανθρώπους.[1]

Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι η φωτιά ήταν το έργο του Θεού Ήφαιστου (Volkanus), ο οποίος ήταν και ο μόνος που μπορούσε να καταστείλει τις καταστρεπτικές του συνέπειες.